بابا نان داد . اما

بابا

چه سخت برای نان

همه ی جوانیش را داد .....

سلامتی همه پدرامون

تو که خوب و خوشی بی من / بدونه تو دلم خونه

دلم خونه ، دلم خونه

وجودم بی تو داغونه /دلم خونه

نمیدونه ، نمیدونه

کسی حالمو جز خدا، نمیدونه

(دلم خووونه)

دلت قرصه که من هستم / که دنیامو به تو بستم

که هروقت مشکلی باشه / برای تو دمه دستم

ولی من چی؟ کیو دارم؟! که مثله خوده من باشه

که هروقت عشقو کم دارم/ مثله معجزه پیداشه

دلم خونه ، دلم خونه

وجودم بی تو داغونه / دلم خونه

نمیدونه ، نمیدونه

کسی حالمو جز خدا، نمیدونه

تو که نیستی / پریشونم

دلم خووونه

هراسونم و حیرونم و دیوونه

دلم خونه ، دلم خونه               

از لابه لای لحظه های تلخ و غمگینم

تو روز روشن این همه تاریکی می بینم!

با اینکه از هر لحظه آینده بیزارم !

با این همه بازم به این آینده شک دارم

احساس شک دارم .!

ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯾﻢ ﺩﺳﺖ ﻧﺰﻥ

میشه؟؟
ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺑﯽ ﻋﺪﺍﻟﺖ

متنفرم از این تفاوت ها...

امـان از عدالت دنیا ، امان از عدل ناپیدا

دخترم که سرطان گرفت خونه رو درد و غم گرفت . موهای بچم که ریخت ، بی تابی اول

 حرف زندگیم شد . وقتی که گفت : چرا همه مو دارن و من ندارم گریه ها و بغض های

همسرم مهمان ما شد . درد های شبانه بود و گریه های بی امان . بدن نحیف و لاغرش

تاب مبارزه نداشت . و او تسلیم شد .(از دردلهای یک مادر)

برای همه بچه های سرطانی ؛ کاش هیچ کدومشون تسلیم نشن

جوانی هایت را با بچگی هایم پیر کردم

به موی سپیدت مرا ببخش مــــادر ، ای تمام هستی من

ســـــلامتی همه مــــــادرها

چه تلخ محاکمه میشوند پائیز و زمستان که برای جان دادن به

 درخت جان میدهند وچه ناعادلانه کمی انطرفتر همه چیز به

 اسم بهار تمام میشود.